Om een ridder te worden waren er 2 dingen zeer belangrijk.
- Je moest een jongen zijn. Het liefst ook nog de oudste.
- Je vader moest ook een ridder zijn!

William werd bij familie of bekenden geplaatst, die uiteindelijk voor de opvoeding zorgden.  In Williams geval betekende dit verhuizen naar Normandië in Frankrijk. Hij ging wonen in het huis van Guillame de Tancarville , waar hij de zijn ridderopleiding kreeg. De page-opleiding bestond uit volgende taken:

Na enkele jaren werd hij schildknaap.  De schildknaap was de persoonlijke bediende van een ridder. Hij hielp zijn heer met het aandoen van het harnas, hield de wapens schoon, ruimde de rommel op, verzorgde de paarden van zijn heer enzovoort. Ook William ging als schildknaap zij meester, de Tancarville, bedienen. Het mooiste was het als hij mee mocht op veldtocht. Dat was waar William het meest van hield. We zouden kunnen zeggen dat hij een ridder was in hart en nieren.

Toen William 20 jaar was, werd de jongeman 'geridderd'. Hoe dat precies bij William ging is niet bekend, waarschijnlijk was hij de avond voor de veldslag in bad gegaan en kreeg hij een prachtige nieuwe mantel. De ceremonie hield in dat hij zijn sporen kreeg en zijn zwaard om werd gedaan. Misschien hoorde er toen ook al een tik met het plat van een zwaard op zijn schouder bij. In ieder geval was hij nu echt een ridder.

1b. Je mag best een verrader om zeep helpen, zelfs in een kerk, maar je mag geen bloed laten vloeien op heilige grond.  De Franse ridder Guillaume d'Orange doodde Erneis met een vuistslag.

2a. Ridders jaagden alleen in verhalen op draken.  In het echt hadden zel lievr konijnen.  Maar een stoere ridder tegen een arm knuffelig konijn is natuurlijk niet heldhaftig genoeg om verhalen over te vertellen.  Je leest altijd over Sint Joris en de Draak, maar nooit over koning arthur en de Malse Konijnenbout.

3c. De 38 ridders van koning adward die in 1278 aan een toernooi meededen, hadden zwaarden van walvisbeen en een 'harnas' van gekookt leer - hard maar licht- en houten schilden.

4a. Gerald van Ridfort koos voor roem.  Hij ging met veertig ridders door de bres, terwijl de andere tien zijn eigen leger tegenhielden.  Zo konden zijn veertig uitverkorenen alle roem en eer krijgen.  Dat is aps ridderlijkheid!  Het was trouwens geod stom ook.  De veertig ridders kregen geen roem of eer, maar een grafsteen: ze werden gelijk in de pan gehakt. De soldaten die han hadden kunnen redden en de slag hadden kunnen winnen, stonden op speerworp afstand buiten de muren.

5c.Veel ridders vonden dat je als ridder alleen maar door een andere ridder gevangen mocht worden genomen.  Een ridder hoefde dan ook alleen maar zijn hand op de schouder van een ander te leggen met de woorden: 'Ik sla u tot ridder'.